Jadidlar
Jamiyatni maktab va gazeta bilan isloh qilmoqchi boʻlgan avlod
Jadid — «yangi» degani, «usuli jadid», yaʼni yangi taʼlim usuli iborasining qisqarganidir. Bu bolalar oʻqishni qanday oʻrganishi haqidagi bahsdan boshlanib, Markaziy Osiyoning yangi tarixidagi eng taʼsirli maʼrifiy harakatga aylandi.
“Yangi” — harakatning tugʻilishi
Jadidchilik XIX asr oxiri — XX asr boshlarida Turkiston, Qrim, Kavkaz va Tatariston ziyolilari orasida paydo boʻlgan taraqqiyparvar harakat edi. “Jadid” soʻzi “yangi” degan maʼnoni anglatadi. U 1880-yillarda Ismoil Gasprinskiy rahbarligida qrim-tatarlar orasida boshlanib, 1890-yillarda Markaziy Osiyoga yoyildi.

Maktab, gazeta, teatr
Dastlab jadidlar maʼrifat va madaniyatga eʼtibor qaratdi. Ular zamonaviy maktablar, dunyoviy fanlarni oʻrganish, turkiy tillar va adabiyotni rivojlantirish hamda xotin-qizlarga koʻproq tenglik berishni talab qildi. Yangi usul maktablarini ochdi, gazeta va jurnallar chiqardi, teatr truppalari tuzdi, yoshlarni chet elga oʻqishga yubordi. Ularning maqsadi xalqni oʻrta asrlar qoloqligidan qutqarib, taraqqiyotga tayyorlash edi.

Islohotdan muxtoriyatgacha
Keyinchalik harakat siyosiy tus oldi. Jadidlar mustamlaka tuzumiga qarshi chiqdi, Turkiston uchun muxtoriyat talab qildi, baʼzilari esa demokratik respublika gʻoyasini qoʻllab-quvvatladi. Ular uch asosiy hududda faoliyat yuritdi: Turkiston oʻlkasi, Buxoro amirligi va Xiva xonligi. Oʻsha davrning koʻplab yetakchi yozuvchi, shoir va jamoat arboblari — jumladan Mahmudxoʻja Behbudiy, Abdulla Avloniy, Fitrat va Choʻlpon — shu harakat safida edi.

Qatagʻon va qayta tiklanish
Sovet davrida jadidchilik “burjua-millatchi” harakat sifatida qoralandi, uning vakillari qatagʻon qilindi; yetakchilarining aksariyati 1937–38-yillarda otib tashlandi. Faqat SSSR parchalangandan keyingina ularning nomlari va merosi qayta tiklandi. Bugun jadidchilik Markaziy Osiyo xalqlari milliy uygʻonishining markaziy sahifasi sifatida eʼtirof etiladi.

Eng muhimi
- Usuli jadid maktablarida savod tovush usulida oʻrgatilgan — bola alifboni yillar emas, haftalar ichida oʻzlashtirgan
- Behbudiyning «Padarkush» (1911) asari ilk oʻzbek dramasi hisoblanadi
- Abdulla Qodiriyning «Oʻtkan kunlar» (1925–26) romani ilk oʻzbek romani boʻlib, hamon keng oʻqiladi
- Yetakchi jadidlarning aksariyati 1938-yilda qatl etilgan; barchasi 1991-yildan keyin oqlangan























