Samarqand atrofidan chiqqan jadid shoir va muallim; yangi usul maktabini boshqargan va oʻquvchilarini ilm va islohotga chorlovchi sheʼrlar yozgan.
Hunarmand oʻgʻli
Ajziy taxallusi bilan ijod qilgan Saidahmad Siddiqiy 1864-yilda Samarqand viloyatining Jomboy tumanidagi Halvoyi qishlogʻida hunarmand oilasida tugʻilgan. U anʼanaviy taʼlim olgan, biroq oʻz avlodining koʻplab vakillari kabi Turkiston maktablari dunyodan ancha orqada qolganiga amin boʻlgan va mintaqada yangi usul maktablarining tashkilotchilaridan biriga aylangan.
«Mirʼoti ibrat»
Uning sheʼrlari ishontirish uchun yozilgan. «Anjumani arvoh» («Ruhlar majlisi», 1912) va «Mirʼoti ibrat» («Ibrat oynasi», 1914) asarlarida u oson tushuniladigan nazm bilan maktab, ilm-fan va zararli odatlarni isloh qilish zarurligini asoslab bergan. Soʻngra «Ganjinai hikmat» («Hikmat xazinasi», 1914) va «Ayn ul-adab» («Odob chashmasi», 1916) chop etilgan; u tarjimon sifatida ham faoliyat yuritgan.
Yana sinfxonaga
Inqilobdan keyin u oʻz gʻoyalarini davlat xizmatida amalga oshirishga harakat qilgan: 1919-yildan Samarqand viloyati adliya boʻlimida avval mudir oʻrinbosari, keyin mudir boʻlib ishlagan. 1922-yilda u eng qadrlagan ishi — muallimlikka qaytgan. U 1927-yilda, koʻplab jadid safdoshlarini olib ketgan qatagʻonlardan oldin vafot etgan.
Asosiy yutuqlar
- Ilm va islohotga chorlovchi sheʼriy asar — «Mirʼoti ibrat»ni (1914) yozgan
- «Anjumani arvoh» (1912), «Ganjinai hikmat» (1914) va «Ayn ul-adab» (1916) asarlarini nashr ettirgan
- Samarqand viloyatida yangi usul maktablarining tashkilotchilaridan biri boʻlgan